Kız kıza oturmuş dertleşiyoruz… Başını önüne eğmiş masadaki çatalla oynayıp duruyor… Zorlamıyorum konuşması için dokunsam ağlayacak diye korkuyorum… “Bana vurdu.” Diyor sesi titreyerek… Şaşırtmıyor bu cevap beni o kadar çok kadından duydum ki bunu… Sakinliğimi bozmadan; “Ne yapacaksın peki?” diyorum… “Hiçbir şey çok kızdırmıştım onu, hak ettim galiba!” İşte bu söz beynime kan sıçramasına yetiyor… “Hak ettim mi?
Şiddet… Fiziksel ya da psikolojik Adaletsizlik… Tecavüz ve taciz suçlarına verilen hafif cezalar, adalet(!) sürecinin kadınları daha da yaralaması, aile içi şiddette adalet mekanizmalarının yetersiz kalması Ayrımcılık… İş yerlerinde, maaşlarda, iş güvencelerinde erkek baskın ayrımcılık Baskı… Kız çoçuğundan yetişkinine zorla okuldan alınmak, evlendirilmek, her yapacağı için izin almak zorunda kalmak Ölüm… Kocasından, babasından, ağabeysinden,
Yeni yıl geliyor… Yeni umutlarla. Eski yılda olanların unutulmuşluğuyla. Yukarıdaki gibi bir yeni yıl kartı gördünüz mü hiç? İşte Van yeni yılı böyle karşılıyor. Sorumlu Blog VAN’ı unutmayacağının sözünü vermişti Van hala yıkık dökük Van hala çadırda Van hala depremzede Yeni yılda da Yeni yılın umutları Van’ı da sarsın, Van’daki eksikler tamamlansın diye Sorumlu
SORUMLU BLOG: Bize İyi Kalbin Gerek sergisi 17 Kasım’dan bu yana ikinci yerinde Marmara Forum AVM’de sergileniyor. Biz de 1 Aralık Dünya AIDS Günü’nde gerçekleşen pek çok etkinlik arasına Sorumlu Blog’u da kattık ve sizleri 1 Aralık Perşembe akşamı saat 20:00 itibariyle Marmara Forum AVM’de sergi alanımızın hemen yanındaki Illy Cafe’de bekliyoruz! Gelin sohbet edelim, fotoğrafları
HIV/AIDS’e karşı önyargıları kırmak üzere başladığımız ilk projemiz “Sorumlu Blog: Bize İyi Kalbin Gerek” fotoğraf sergisi Taksim Metro’dan sonra yeni yerinde sizleri bekliyor… 17 Kasım-01 Aralık tarihleri arasında sergiyi MARMARA FORUM AVM’de ziyaret edebilirsiniz
Sorumlu Blog, Van’da çok zor şartlar altında görev yapan bir doktorun sesine kulak verdi. Büyük zorlukları devleti, meslek ahlakı, insanlığı, yemini için yaşayan bir doktor. O da bir depremzede ama önce doktor. Onun da kaybı var ama önce doktor. O da evinden oldu ama önce doktor. Adını açıklayamasak da felaketler zaten ne isim ne kişi
Gönüllülerimiz bu gece artık dönüyor, önümüzdeki günler, aylar boyu Van yardım ihtiyacında olacak. Uzun soluklu, organize yardımlar için çalışmaya başlama zamanı… DENİZ 23 SAAT öncesinden bu oglene kadar Buradaki çocuklara oyuncak lazim. Ama güç lazim, gidip tek tek dagitmak lazim. Organizasyon lazim. Bireysel olarak yapilmasi imkansiz. Buradaki çocuklar deprem yüzünden böye degil. Onlarin hayati
DENİZ 20 saat öncesinden bu sabaha kadar Bugun burada guzel seyler oluyor. Zor da olsa girebildigimiz koordinasyon merkezinde sonunda daha bilincli insanlarla iletisime gecebildik. 1- Dagitim duzene oturmaya basladi. Asker, valilik, polis ve kaymakamlik beraber calisiyor artik. 2- Valilik ihtiyac sahiplerini belirliyor. Kamyonlar jandarma esliginde koylere gidiyor, erzak muhtarlara veriliyor. 3- Muhtarliklara ulasan yardimlar, hanelere
Cumhuriyet Bayramımız kutlu olsun. Sorumlu Blog, her ahval ve şerait icinde, şerefli bayramını kutlayacaktır. Fotoğraf Uşak, 29 Ekim 1929(Sabah)
Yazan: TwitDayı Ben Van’ı hiç görmedim. Erciş’i, Tabanlı’yı, Yemlice’yi, Aşağıgölalan’ı da… Biz sadece yakın arkadaşlarımız “o taraflar”a “düştüğünde” askerlik için, açıp bakanlardanız haritaları. Tam tamına öğreniriz hemen nerdeymiş Yemlice, Aşağıgölalan, Palu, Yeşilsu. He, bir de -Allah vermesin- kötü haber geldiğinde. “Vatan sağolsun!” dendiğinde, zaiyat dendiğinde, artık bıçak kemiğe dayandı dendiğinde.. Kimse düşmedi bu sefer oralara,
